Jahve gradi Jeruzalem, okuplja prognanike Izraela.
Jahve gradi Jeruzalem, okuplja prognanike Izraela.
On liječi one slomljena srca i povija njihove rane.
On prebrojava zvijezde, svima njima imena nadijeva.
Velik je Gospodin naš i obilan Snagom, Njegov je Razum neizmjeran.
Jahve podiže ponizne, a opake obara do zemlje.
On prebrojava zvijezde, svima njima imena nadijeva.
Izbraja mnoštvo zvijezda, i sve ih zove imenom.
מוֹנֶה מִסְפָּר לַכּוֹכָבִים לְכֻלָּם שֵׁמוֹת יִקְרָֽא
mo.Neh Mis.por la./ko.kha.Vim le./khu.La/m she.Mot yik.Ra'
Bilješke i bookmarkovi dostupni su prijavljenim čitateljima. Prijavi se da bi spremao komentare uz stihove.
"Broji broj zvijezdama, svima njima imena naziva."
1. broji Izvornik: מוֹנֶה [mo.Neh] Gramatika: Aktivni particip glagola 'manah' (brojiti, odrediti) u osnovnom (Qal) obliku. Particip ovdje izražava trajnu, kontinuiranu i aktivnu radnju subjekta. Značenje: Ukazuje na Božju aktivnu prisutnost, sveznanje i suverenost. Bog ne samo da je u početku stvorio svemir, već ga u svakom trenutku aktivno održava i prati.
2. broj zvijezdama Izvornik: מִסְפָּר לַכּוֹכָבִים [Mis.por la./ko.kha.Vim] Gramatika: Imenica 'mispar' (broj) u apsolutnom stanju, uz prijedlog 'le' (prema, za, k) i određeni član stopljen s imenicom množine 'kokhavim' (zvijezde). Značenje: Za čovjeka su zvijezde biblijski simbol nebrojenog i neizmjernog mnoštva (usp. Post 15,5). Stoga činjenica da je Bogu njihov broj konačan i točno poznat ističe Njegovu potpunu nadmoć nad stvorenjem.
3. svima njima Izvornik: לְכֻלָּם [le./khu.La/m] Gramatika: Prijedlog 'le' (za, k) s imenicom 'kol' (sve, cjelina) i pronominalnim sufiksom trećeg lica muškog roda množine (njih). Značenje: Naglašava se sveobuhvatnost Božje skrbi i spoznaje. Nijedna, pa ni najudaljenija zvijezda u svemiru, nije izuzeta iz Njegovog suverenog vidokruga i pažnje.
4. imena naziva Izvornik: שֵׁמוֹת יִקְרָֽא [she.Mot yik.Ra'] Gramatika: Imenica 'shemot' (imena) u množini uz glagol 'qara' (zvati, imenovati, dozivati) u Qal imperfektu trećeg lica jednine. Imperfekt ukazuje na nezavršenu, odnosno trajnu radnju. Značenje: U drevnoj semitskoj misli davanje imena označava vlastiteljski autoritet i intimno poznavanje esencije onoga što se imenuje. Jahve zvijezde ne tretira kao bezličnu masu, već ih kontrolira i poznaje njihovu svrhu.
Ovaj stih iz Psalma 147:4 poetski i teološki naglašava Božje apsolutno sveznanje (omniscijenciju) i Njegovu neograničenu suverenost nad čitavim stvorenim svemirom. Iako je svemir za čovjeka neshvatljivo golem i neprebrojiv, Bog poznaje točan broj zvijezda i svakoj od njih daje ime, što u biblijskom i drevnom bliskoistočnom kontekstu znači ne samo potpuno poznavanje njihove naravi, svrhe i suštine, već i apsolutni autoritet nad njima.
Stih pritom snažno demitologizira prirodu. Zvijezde, koje su se u drevnim poganskim kulturama često štovale kao samostalna nebeska božanstva koja upravljaju sudbinama, ovdje su prikazane kao puka stvorenja u potpunosti podređena svom Stvoritelju. Jahve ih doziva po imenu kao što bliski pastir poznaje i doziva svoje ovce (sličan motiv nalazi se i u Izaiji 40:26), čime psalmopisanac demonstrira da biblijski Bog nije dalek ni nezainteresiran, već je intimno uključen u svaki detalj svoga kozmičkog djela.