Bijaše to u dane Ahasvera, onoga Ahasvera koji vladaše od Indije do Etiopije nad stotinu dvadeset i sedam pokrajina.
Bijaše to u dane Ahasvera, onoga Ahasvera koji vladaše od Indije do Etiopije nad stotinu dvadeset i sedam pokrajina.
U one dane, kad je kralj Ahasver sjedio na prijestolju svojega kraljevstva, koje bijaše u tvrđavi Suzi,
Treće godine svoga kraljevanja priredi gozbu za sve svoje knezove i sluge; vojska Perzije i Medije, plemići i knezovi pokrajina bijahu pred njim.
Bijaše to u dane Ahasvera, onoga Ahasvera koji vladaše od Indije do Etiopije nad stotinu dvadeset i sedam pokrajina.
U vrijeme Asvirovo, a taj Asvir carovaše od Indije do Etiopije u sto i dvadeset i sedam zemalja,
וַיְהִי בִּימֵי אֲחַשְׁוֵרוֹשׁ הוּא אֲחַשְׁוֵרוֹשׁ הַמֹּלֵךְ מֵהֹדּוּ וְעַד כּוּשׁ שֶׁבַע וְעֶשְׂרִים וּמֵאָה מְדִינָֽה
va/y.Hi bi./Mei 'a.chash.ve.Ro.osh hu' 'a.chash.ve.Ro.osh ha./mo.leKh me./Ho.du ve./'ad- Kush She.va' ve./'es.Rim u./me.'Ah me.di.Nah
Bilješke i bookmarkovi dostupni su prijavljenim čitateljima. Prijavi se da bi spremao komentare uz stihove.
"I bi u dane Ahasvera, on Ahasver koji kraljuje od Indije i do Kuša, sedam i dvadeset i stotina pokrajina."
1. I bi Izvornik: וַיְהִי [vayhiy] Gramatika: Glagol 'biti' (hayah) u Qal imperfektu 3. lica jednine muškog roda s waw-konzekutivnim. Ova sintaktička konstrukcija tipično uvodi povijesni narativ u biblijskom hebrejskom. Značenje: Služi kao klasični uvodni izraz koji smješta događaje u konkretnu ljudsku povijest i vrijeme. Naglašava da se radi o povijesnim događajima, a ne o bezvremenom mitu.
2. koji kraljuje Izvornik: הַמֹּלֵךְ [hamolekh] Gramatika: Određeni član 'ha' (koji/taj) spojen na Qal aktivni particip muškog roda jednine glagola 'malakh' (kraljevati, vladati). Značenje: Korištenje participa umjesto perfekta naglašava aktivnu, trajnu i trenutnu vlast u samom trenutku odvijanja priče, ističući Ahasverovu enormnu i aktualnu zemaljsku moć.
3. od Indije i do Kuša Izvornik: מֵהֹדּוּ וְעַד כּוּשׁ [mehodu ve'ad kush] Gramatika: Prijedlog 'min' (od) spojen s imenicom 'hodu', te veznik 'waw' (i) uz prijedlog 'ad' (do) spojen s imenicom 'kush'. Ovo predstavlja stilsku figuru zvanu merizam. Značenje: Označava ekstremne granice poznatog svijeta tog doba na krajnjem istoku i jugozapadu. Prikazuje nezamislivo geografsko prostranstvo Perzijskog Carstva, naglašavajući vrhovnu ljudsku dominaciju.
4. sedam i dvadeset i stotina Izvornik: שֶׁבַע וְעֶשְׂרִים וּמֵאָה [sheva' ve'esriym ume'a] Gramatika: Brojevi u nizu spojeni veznikom 'waw' (i). Ovo je tipičan biblijski način izražavanja složenih brojeva čitajući ih od najmanjeg prema najvećem. Značenje: Preciznost broja od 127 pokrajina (satrapija) ističe administrativnu veličinu i složenost carstva, te dodatno pojačava dojam o kraljevoj birokratskoj kontroli nad svijetom.
5. pokrajina Izvornik: מְדִינָֽה [mediyna] Gramatika: Imenica ženskog roda u jednini (često se uz dvoznamenkaste i troznamenkaste brojeve u hebrejskom koristi jednina umjesto množine). Riječ je posuđenica, najvjerojatnije aramejskog porijekla. Značenje: Ukazuje na specifično jurisdikcijsko i administrativno upravno područje. Naglašava strogo birokratsko, pravno i vojno ustrojstvo golemog carstva podređenog jednom apsolutnom vladaru. Imena: - Ahasver [אֲחַשְׁוֵרוֹשׁ / 'achashverosh] (osoba) Znači: Vladar nad muškarcima / Vladar junaka Tvorba: Hebrejska transliteracija staroperzijskog imena Khshayārshā (Kserkso). Sastoji se od staroperzijskih elemenata 'khshaya' (kralj, vladar) i 'arshan' (muškarac, junak).
- Indija [הֹדּוּ / hodu] (pokrajina) Znači: Rijeka (odnosi se na rijeku Ind) Tvorba: Hebrejska riječ dolazi iz staroperzijskog 'Hiⁿduš', što direktno potječe od sanskrtske riječi 'Sindhu' koja doslovno znači 'rijeka' i odnosi se na rijeku Ind oko koje se ta civilizacija prvotno nalazila.
- Kuš [כּוּשׁ / kush] (pokrajina) Znači: Nepoznato, vjerojatno staroegipatski toponim Tvorba: Ovo je staroegipatski naziv za drevno područje južno od Egipta (današnja Nubija, sjeverni Sudan i sjeverna Etiopija). Etimologija samog korijena imena je nepoznata i nema pouzdano jezično značenje u hebrejskom.
Ovaj uvodni stih Knjige o Esteri postavlja grandioznu povijesnu pozornicu za dramu koja slijedi. Detaljno navodeći enormno prostranstvo Perzijskog Carstva, od Indije na istoku do afričkog Kuša na jugozapadu sa čak 127 pokrajina, biblijski autor namjerno naglašava apsolutnu i naizgled neograničenu zemaljsku moć kralja Ahasvera (Kserksa).
Takav grandiozni prikaz služi kao oštar kontrast ranjivosti židovskog naroda u izgnanstvu, koji se nalazi raspršen i naizgled bespomoćan unutar te goleme političke i vojne mašinerije. Istovremeno, to suptilno uvodi glavnu teološku temu knjige: iako se ime Božje u cijelom tekstu izravno ne spominje niti jednom, Njegova skrivena providnost je ta koja suvereno upravlja povijesnim tokovima, sposobna osloboditi i spasiti Njegov narod čak i iz ruku najmoćnijeg svjetskog vladara.