Tad bijahu razmrvljeni zajedno željezo, keramika, bronca, srebro i zlato; oni postadoše kao pljeva na gumnu u ljeto: vjetar ju odnosi i ne nađe joj se više nikakvog traga. Glede kamena koji bijaše udario kip, on postade jedna velika planina i ispuni svu zemlju.
Takav je san, a mi ćemu mu sada izreći tumačenje u nazočnosti kraljevoj.
Ti, o kralju, kralju kraljeva; ti kome Bog iz neba bijaše dao kraljevstvo, moć, snagu i slavu,
ti u čiju ruku on bijaše stavio ljude, divlje životinje i nebeske ptice, ma u kojem mjestu prebivali, i kojeg je postavio gospodarem nad svima njima: ti si taj koji je zlatna glava.
Poslije tebe podignut će se jedno drugo kraljevstvo, slabije od tvojeg; potom jedno drugo kraljevstvo, treće, ono od bronce, koje će zagospodariti svom zemljom.
Ti, o kralju, kralju kraljeva; ti kome Bog iz neba bijaše dao kraljevstvo, moć, snagu i slavu,
Ti si, care, car nad carevima, jer ti Bog nebeski dade carstvo, silu i krjepost i slavu;
אַנְתְּה מַלְכָּא מֶלֶךְ מַלְכַיָּא דִּי אֱלָהּ שְׁמַיָּא מַלְכוּתָא חִסְנָא וְתָקְפָּא וִֽיקָרָא יְהַב לָֽךְ
'ante malka' melekh malkhaya' diy 'elah shemaya' malkhuta' chisna' vetakpa' viykara' yehav lakh
Bilješke i bookmarkovi dostupni su prijavljenim čitateljima. Prijavi se da bi spremao komentare uz stihove.